Жытнія каласы мякка шарахцелі па кашулі, казыталі шыю.Пакіньце цішу вуснам і вачам, аддайце неба зорам і
каханым.Зімні, казачны ўбор зямлі. Белыя, ружовыя і сінія на ялінах
ружы расцвілі.Так лѐгка і хораша, спраўна і спорна ідуць у пракосе
сапраўдныя касцы.Тонкія серабрыстыя валаконцы
асядаюць на зямлю, чапляюцца за хмызы, платы, быльнѐг.У вадзе
купаюцца зоры, лазнякі, цень лодкі, бездань неба.