Пераказ Бомжык. меня только начало, помогите!Да пад’езда аэрапорта падалі электравозік, і пасажыры
пачалі спешна пакідаць памяшканне. Ішлі неяк нязвыкла, цугам,
несучы важкія чамаданы, валізы і сумкі-баулы. Замыкаў той жывы
ланцуг рыжанькі, прыземістага расточку і наўдзіў худы сабачка.
– Бомжык, – сказала жанчына, што крочыла паперадзе мяне
ўлегцы і пад ручку з мужчынам. – Каторы год і праводзіць, і суст-
ракае самалёты. Давайма забяром яго сабе!
– Навошта нам гэты паршывец, – пачуўся голас мужчыны.
Пакуль мы падымаліся па трапе ў салон, пакуль уладкоўвалі-
ся на сядзенні, Бомжык стаяў трошкі воддаль самалёта і тужліва
пазіраў на яго.
– Вернасці сабачай цаны няма, – зноў пачуўся знаёмы жано-
чы голас.