рассказ о летней природе на татарском языке

Яхшы, җәен! Алтын кояш нурлары сүнү щедро льются җиргә. Зәңгәр тасма убегает вдаль елгасы. Урман тора праздничном, җәйге убранстве. Чәчәкләр — лиловые, сары, зәңгәр разбрелись буенча полянкам, опушкам.Җәйге кайчак була һәр төрле могҗизалар тудырырга сәләтле. Тора урманы " зеленом наряде, аяк астында яшел травушка-муравушка, сплошь усыпанная росой. Әмма бу? Әле кичә бу полянке берни дә юк иде, ә бүген ул сплошь усеяна маленькими, красными, әйтерсең драгоценными, камешками. Бу ягодка – җиләге. Тњгелмени бу могҗиза?Пыхтит, радуясь вкусной провизии, еж. Еж – ул всеяден. Шуңа күрә аның өчен наступили данлы денечки. Әйе өчен дә, башка хайваннар да. Ликует барысы да тере. Кош шатлыклы заливаются, алар хәзер үзебездә ватанында, аларга әлегә кирәк түгел спешить " дальние, җылы як, алар наслаждаются җылы, солнечными көннәре.Җәй яраталар балалар һәм өлкәннәр. Өчен озын-озын, аяз көннәр һәм кыска җылы төн. Өчен мул уңыш җәйге бакча. Өчен иганәчеләрнең юмарт басулар тулы арыш, бодай.Барлык тере җәен җырлый һәм торжествует.Переводила с помощью перводчика, так что если будут какие то недочеты, то это не я)