напешите небальшой рассказ позняя осень на беларусскай мове

на беларусском языке

Pozniaja vosień NIE raduje nas jarkimi farbami. Šeraje nieba zaciahnutyja sumnymi chmarami. Panyly viecier, cholad, volkasć, imhla ... Zdajecca, jašče zusim niadaŭna vačej zaŭvažaŭ žoŭtyja i rubinavy liscie na drevach, iržu ad rasy na trapiatkich listach. Ciapier ničoha hetaha majecca. Drevy skinula listotu ŭ čakanni zimovych naradaŭ.Viečnazialiony jeli i chvoi zasmučany. Chalodnyja vietru nie škadujuć ich. Alie adzienniaŭ svaich ihličnyja drevy NIE skinula.Sonca daŭno stracila svaju žhučjest́ i vastryniu. Jano časam usmichajecca, alie niejak viala.Pozniaj vosienniu NIE sviščuć ptuški. Pieraliotnyja ŭžo pakinuli rodnyja kraju, a zimujuć z usich sil znoŭ prystasoŭvajucca da liadoŭniaŭ, surovych umoŭ.