Баяғыда түлкi мен аю болыпты. Олар күнде балық аулапты.Бiр күнi оларға бiр қыз келдi.– Сәлеметсiздер ме! Не iстеп жатырсыздар?– Кет, қыз, сенiң шашың ода-дода, балықты қорқытасың, – дедi түлкi.– Жоқ, бұл қыз ода-дода емес, ол бұйра, – дедi аю.Бiр уақытта жел тұрды, қар жауды. Қыз тоңды. Аю өз тонын қызға бердi. Қыз үйiне келдi.– Сен тонды қайдан алдың? – дедi шешесi.. – Аю бердi.– Аю жақсы екен, оны қонаққа шақыр, – дедi шешесi.. Аю қызға қонаққа келдi. Аю және қыз шай iштi, балық жедi. Сосын қыз аюға үлкен балықтарды бердi.– Балықтарды балаларыңызға апарыңыз, – дедi қыз.– Рахмет! – дедi аю.Жолда аюдың алдынан түлкi шықты.– Аю, сен балықтарды қайдан алдың?– Бұйра қыз бердi, – дедi аю.Түлкi қызға келдi.Лиса к девочке пришла. – Бұйра қыз, маған балық бершi. Менiң де балық жегiм келедi, – дедi түлкi.Қыз үндемедi, есiктi ашпады."Аю өте қу. Бұйра қызды мақтап, балық алды", – деп ойлады түлкi.Ал аю қу емес, ол мейiрiмдi болды..