стих про родину на казахском языке

Мен оның түнін сүйем, күнін сүйем, Ағынды өзен, асқар тау, гүлін сүйем, Мен оның қасиетті тілін сүйем, Мен оның құдіретті үнін сүйем. Бар жәндігін сүйемін қыбырлаған, Бәрі маған: «Отан!» деп сыбырлаған Жаным менің, Кеудемді жарып шық та, Бозторғайы бол оның шырылдаған! Отан! Отан! Бәрінен биік екен. Мен оны мәңгілікке сүйіп өтем. Отанды сүймеуің де күйік екен, Отанды сүйгенің де күйік екен...

Отан!!Отан!Сен болмасаң, не етер ем?Мәңгілікке бақытсыз боп өтер ем,Өмірден бұл өксуменен кетер ем.Құс ұясыз,Жыртқыш інсіз болмайды.Отансыз жан өмірінде оңбайды.Өзін-өзі қорлайды да, сорлайды.Тірі адамға - сол қайғы!Күн көреді,Әкесіз де, анасыз,Өмір сүрер.Әйелсіз де, баласыз,Ал Отансыз -Нағыз сорлы панасыз?Білесің бе,Отанның сен не екенін?(Екі өмір жоқ, әрине, жоқ екі өлім.)Екі Отан жоқ.Жалғыз Отан - мекенің!

Отан туралыМен оның түнін сүйем, күнін сүйем,Ағынды өзен, асқар тау, гүлін сүйем,Мен оның қасиетті тілін сүйем,Мен оның құдіретті үнін сүйем.Бар жөндігін сүйемін қыбырлаған,Бәрі маған: “Отан!” - деп сыбырлағанЖаным менің, Кеудемді жарып шық та,Бозторғайы бол оның шырылдаған!Отан!Отан!Бөрінен биік екен.Мен оны мәңгілікке сүйіп өтем.Отанды сүймеуің де күйік екен,Отанды сүйгенің де күйік екен...