Дархан мен Алмас- ен жакын достар. Дархан Алмаска жиi конакка келiп отырады. Бiр кунi ол Алмаска конакка кiредi. Ол корген кезде, Алмастын оз болмесiндегi тартпаларды жинап жатыр екен. Дархан айтады: - не ушiн жинап жатырсын, кеттiк далага. Анан озi жинай салар сенiн орнына. - жок, мен ардайым озiм жинайм. Мен анама жаным ашиды.- ал мен оз анама жаным ашымайды... Ешкашан жинамаймын... Ендi тусiндiм, мен оз артымнан жинайтын болам.Корытынды(вывод). Дарханнын оз анасына комек тимегенин тусiну. Алмас деген досына карап, оз артынан жинауын тусiнуi.