стих о весне на казахском 2 куплета

Көктем келді ауылға, мамырлап бұлт, Таң-тамаша дүние, дабырлап жұрт. Көктем келді. Өмірдің келешегі - Көкпен бірге дүркіреп төл өседі. Сағым қыздың ап қашып орамалын, Асыр caп тентек жігіт - жел еседі. Көктем келіп ауылға қыз көрікті, Таң-тамаша дүние жүзге еніпті. Асқар ала таулардан асып әрі, Аяз атаң барады мұз бөрікті. Көктем, көктем! Қыз - көктем ауылдағы Өлең-жыр, әзіл-күлкі ауыл маңы. Тиянақ таппай ұшқан көк көбелек, Көк гүлге қонды-дағы дамылдады...

Көктем келді, балалар, Көктем келді! Лебіменен жылытып өкпек желді. Күн сәулесі тоң жоңын жербұлау ғып, Бусандырды бұрлыққан беткейлерді. Көктем келді, балалар, Көктем келді! Көк мұнарға бөктіріп көк пен жерді. Көктем деген – жаздың кең дарбазасы, Гүлге орап жіберер өткелдерді.